1977 yılında uzaya fırlatılan Voyager 1, şu anda 25 milyar kilometre uzaklıkta olmasına rağmen görevine devam etmektedir. Ancak uzay aracı, Dünya ile iletişim kurabilmek ve yönünü koruyabilmek için çalışan itici sistemlerine ihtiyaç duymaktadır. NASA mühendisleri, bazı itici sistemlerde oluşan artık maddelerin yedek motorları da etkileyebileceği endişesiyle 2004 yılında riskli bir karar almıştır. Voyager 1’in Yön…
1977 yılında uzaya fırlatılan Voyager 1, şu anda 25 milyar kilometre uzaklıkta olmasına rağmen görevine devam etmektedir. Ancak uzay aracı, Dünya ile iletişim kurabilmek ve yönünü koruyabilmek için çalışan itici sistemlerine ihtiyaç duymaktadır. NASA mühendisleri, bazı itici sistemlerde oluşan artık maddelerin yedek motorları da etkileyebileceği endişesiyle 2004 yılında riskli bir karar almıştır.
NASA mühendisleri, 2004 yılında devre dışı kalan ana yön iticilerini tekrar aktif hale getirmeye karar verdi. Yapılan detaylı incelemeler sonucunda, ısıtıcıları besleyen devrede bir aksaklık olduğu belirlendi. Bu nedenle önce iticiler devreye alındı, ardından da ısıtıcılar aktive edildi. 23 saatlik bir iletişim sürecinin ardından gelen veriler, sistemin başarılı bir şekilde çalıştığını gösterdi.
Uzmanlar, eğer bu müdahale başarısız olsaydı, Voyager 1’in yön kontrolünü kaybedebileceğini ve görevinin devam edemeyeceğini vurguladı. NASA Jet Propulsion Laboratuvarı’ndan görev yöneticisi Todd Barber, “Bu iticiler yıllardır çalışmıyordu. Ama bir mühendisin zekice fikri sayesinde belki de Voyager için bir mucize daha yaşandı,” dedi.
Dünya ile iletişimi sağlayan Avustralya’daki Canberra istasyonu, Mayıs ayında bakıma alındı ve 2026 yılına kadar kapalı kalacak. Bu nedenle yapılan testin başarılı olması, Voyager 1’in görev süresinin uzatılması açısından büyük önem taşımaktadır.
